هنر پیرامونی اشاره به اصطلاحات «مرکز و پیرامون» در جغرافیا دارد. هنر پیرامونی به دنبال توصیف یک سبک و یا گرایش هنری نیست، بلکه با توجه به ساختارهای فضایی و تقسیم بندی‌های جغرافیایی مانند: غرب و غیر‌غربی، پایتخت و شهرستان ، جهانی و محلی، بین المللی و ملی به وضعیت هنر می پردازد. ساختارهای فرهنگی و اجتماعی پیوند یافته با فضا ابتدا در شکل گیری هنر دخالت می کنند و سپس ارائه و مصرف هنر را در نظامی معنایی ممکن می کنند. سیاست ها و عملکردهای پایتخت محور در ایران موجب مرکزیت یافتن تهران در جامعه هنری ایران گردیده . شهرستان‌های ایران در نظامی که مبتنی بر اهمیت پایتخت است به هنر می پردازند از همین رو پرسش از هنر پیرامونی ایران معطوف به روند شکل گیری و معنایابی هنر در نقاط ایران و تاکید بر روی تفاوت‌ها و تبعیت‌های آن از هنر پایتخت می گردد.

جواد حسنجانی، متولد 1363، ساری، تحصیلات: کارشناسی فلسفه و الهیات، منتقد و پزوهشگر هنری
 
 
 
 
 
 
 

۲۰۱۸ پروژه‌های ازدار