آندریاس اشپکتل، متولد اتریش، تحصیل‌کرده‌ی رشته‌ی علوم‌ رسانه در کشور اتریش است که هم‌اکنون در برلین زندگی می‌کند.
او در خلال سال‌های گذشته به صورت مدعو در بنیاد‌های فرهنگی مانند موسسه‌ی گوته و سرویس تبادل فرهنگی آلمان «دآد» در کشور‌های گوناگونی مانند ایتالیا، غنا، مصر، سودان و بریتانیا حضور یافته است. به طوری که در اسکندریه به برگزاری یک ورک‌شاپ (کارگروه) در کتابخانه‌ی شهر به همراه دانشجویان رشته‌ی موسیقی و آهنگسازی قطعاتی پرداخت که پس از آن در تالار اصلی کتابخانه اجرا شد. او در خرطوم، پایتخت کشور سودان ورک‌شاپی را در دانشگاه موسیقی آن کشور برگزار کرد و همچنین در محل یک مدرسه‌ی ابتدائی حضور یافته و به ضبط مجدد بعضی از ترانه‌های خود با کودکان رده‌ی سنی ۷ تا ۱۰ سال پرداخت. او در دانشگاه آستون، برمینگام انگلستان نیز به ارائه‌ی دوره‌ی درسی دو‌هفته‌ای درباره‌ی فرهنگ عامه‌پسند (پرطرفدار) آلمان و اتریش پرداخت و درباره‌ی تاثیرپذیری آثار خود در شرایط جاری رخدادهای سیاسی در کشور آلمان به سخنرانی پرداخت. او در ترم بهار سال ۲۰۱۷ برای تدریس مجدد این دوره حاضر خواهد شد. او در ماه‌های سال ۲۰۱۶، در حال تولید موسیقی زمینه برای چیدمان مشترک معروف خود «پیه‌زا گارافلو» با هنرمند آلمانی الوه ژانش، در پالرمو مرکز سیسیلی اقامت داشت. آندریاس اسپکتل همچنین به صورت متداول در جلسات بحث پیرامون موضوعات متفاوتی مانند تولید‌ موسیقی یا در زمینه‌های ادبیات، شعر و سیاست در نقاط متفاوتی از کشور‌های آلمان و اتریش شرکت می‌کند.
او هم اکنون، در روزنامه‌ها و نشریات آلمانی و همینطور در سامانه‌های اینترنتی (برخط/ آنلاین) مانند اشپیگل، فالتر و اف‌ام‌۴ درباره‌ی موسیقی و ادبیات به نوشتن مقاله می‌پردازد.
او اخیرا به همراه گروه خود «یا، پانیک» کتابی را با عنوان FUTUR II منتشر نموده‌اند که در سرتاسر آلمان، اتریش و سوییس موفق به دریافت تحسین‌ منتقدان قرار گرفت.
گروه «یا، پانیک» میان هم‌نسلان او در آلمان به عنوان یکی از تاثیر‌گذارترین گروه‌های موسیقی محسوب می‌شود. آنها بارها به دسته‌بندی بالا در لیست فروش در کشور آلمان، اتریش و هلند رسیده و در زمان ۱۰ سال فعالیت خود، تعداد ۵ آلبوم موسیقی منتشر کرده‌اند.
او از سن ۶ سالگی شروع به نوازندگی پیانو کرد و ساز خود را در ۱۰ سالگی به گیتار تغییر داد. او تا سن ۲۲ سالگی به نوازندگی گیتار در کنسرواتوار جوزف ‌هایدن در آیزن‌اشتات اتریش پرداخت، او همچنین در طی این سالها به صورت خودآموخته نوازندگی درامز و باس‌الکتریک را فرا گرفت. علایق او در سال‌های اخیر در زمینه‌‌های تولید ‌موسیقی و موسیقی الکترونیک گسترش یافته است. او تعداد دو آلبوم موسیقی برای خواننده‌ی مورد‌تحسین آلمانی «کریستیانه روسینگر» تنظیم و تولید کرده است، ولی اولین آلبوم تکی خود را در سال ۲۰۱۵ پخش نمود که قسمت عمده‌ای از نوازندگی سازهای آن را خود به تنهائی بر عهده داشته است. این آلبوم تغییر جهتی در حرفه‌ی کاری او بود به طوری که او از ریشه‌های سبکی خود که در آهنگسازی کلاسیک بود به سوی رویکرد دیگری که شامل استفاده از تکنیک‌های سبک قدیمی داب و بکارگیری از میکسر‌ صدا و افکت‌های صوتی گسترده به عنوان ساز اصلی خود می‌باشد. آلبوم او به عنوان خالص‌ترین ترکیب موسیقی امبینت، داب، فولک و موسیقی دهه‌ی ۶۰ ایتالیا می‌باشد.
بیشترین علاقه آندریاس، ضبط صداهای پیرامونش، صدای شهر، مکالمات رهگذران و تقریبا هر آنچه که تولید صدا می‌کند است. فرآیند ضبط صداهای او به مانند عکاسی است، چراکه کپسولی صوتی از زمان و موقعیتی که در آن بوده توسط دستگاه ضبط صوت خلق می‌کند. درست مثل دوربین عکاسی که امکان ادغام کردن چند تصویر در یک فریم (super expose) را به ما می‌دهد؛ دستگاه ضبط صوت هم این امکان را به او می‌دهد  با این تفاوت که صداهای روی هم ضبط شده در نهایت فضایی کاملا انتزاعی را می‌سازند و صداهای اولیه دچار دگردیسی‌ای کامل می‌شوند.

این برنامه با همکاری کارگاه نوفه و گالری ایسو آمل انجام شده است.


۲۰۱۸ پروژه‌های ازدار