ازدار در گویش مازندرانی به معنی درخت آزاد است، درختی بومی البرز ( جنوب و جنوب غربی دریای خزر )، جایی که این پروژه فعالیت خود را از آنجا آغاز کرده است. این درخت در شمال ایران از ارزش و تقدس خاصی برخوردار است تا آنجا که مردم به آن دخیل می بندند. 
  در سال 1391 شروع به فعالیت هایی در حوضه هنرهای معاصر در شمال ایران، استان مازندران  کردیم. از آنجایی که آشنایی با رسانه هایى از این دست کم بود و تجربه هایی از اين نوع باعث سوال و پرسش هایی زیادی برای مخاطبین می شد، فعالیت هایی برای معرفی و شناخت هنرها و رسانه های معاصر در مازندران را آغاز کردیم.
این فعالیت ها در مجموعه ای از نشست ها، سخنرانی ها، نمایش آثار، کارگاه و گفت و گو با دعوت از اساتید، هنرمندان و منتقدان در این زمینه در داخل و خارج، از سال 1392 آغاز شد و در بهار 1394 با نام پروژه های ازدار به فعالیت خود ادامه داد. 

پروژه های ازدار با تاکید بر هنر پیرامونی اشاره به اصطلاحات «مرکز و پیرامون» در جغرافیا دارد. هنر پیرامونی به دنبال توصیف یک سبک و یا گرایش هنری نیست، بلکه با توجه به ساختارهای فضایی و تقسیم بندی های جغرافیایی مانند: غرب و غیر غربی، پایتخت و شهرستان، جهانی و محلی، بین المللی و ملی به وضعیت هنر می پردازد. ساختارهای فرهنگی و اجتماعی پیوند یافته با فضا ابتدا در شکل گیری هنر دخالت می کنند و سپس ارائه و مصرف هنر را در نظامی معنایی ممکن می کنند. سیاست ها و عملکردهای پایتخت محور در ایران موجب مرکزیت یافتن تهران در جامعه هنری ایران گردیده . شهرستان های ایران در نظامی که مبتنی بر اهمیت پایتخت است به هنر می پردازند از همین رو پرسش از هنر پیرامونی ایران معطوف به روند شکل گیری و معنایابی هنر در نقاط ایران و تاکید بر روی تفاوت ها و تبعیت های آن از هنر پایتخت می گردد.

ازدار هم اكنون علاوه بر ادامه فعاليت هاى سابقش، به دليل شرايط جغرافيايى و اجتماعى حال حاضر، مشغول اجراى پروژه هايى با درون مایه حافظه شهرى و زوال است.


۲۰۱۸ پروژه‌های ازدار